بی گمان اهل بیت پیامبراعظم(صلی الله علیه و آله و سلم) چهره هایی تابناك و پرفروغ را به جهانیان عرضه كرده اند كه نامشان چونان ستارگانی نورانی در آسمان فضایل می درخشد.

اسامى آن حضرت:

فاطمه
این مجلله عظیم الشان هم نام حضرت زهرا(س)و فاطمه یافاطمه كبرى‏نامیده شده است.
در روایتى درباره مقام والا و عظمت‏شان حضرت زهرا(س)و علت‏نامیده شدن ایشان به فاطمه آمده است:

حضرت معصومه در یک نگاه

حضرت فاطمه معصومه(س) در اول ذیقعده 173 در مدینه منوره چشم به جهان گشود. پدر بزرگوارش حضرت موسی بن جعفر (ع) و مادر گرامی‌اش نجمه خاتون است.

حضرت معصومه در یک نگاه

حضرت فاطمه معصومه(س) در اول ذیقعده 173 در مدینه منوره چشم به جهان گشود. پدر بزرگوارش حضرت موسی بن جعفر (ع) و مادر گرامی‌اش نجمه خاتون است. او از کودکی تا جوانی تحت تربیت پدر بزرگوارش و برادر مکرّمش حضرت رضا(ع) قرار داشت و در علم و تقوا و پاسخ به پرسش‌های مراجعان به مقامی رسید که مدال افتخار فداها ابوه از پدر خود دریافت داشت.

حضرت آیة الله العظمی حاج شیخ محمدعلی اراکی(قده) در سال 1312ه ق در اراک در خانواده ای مذهبی متولدشد. تحصیلات حوزوی خویش را در همانجا آغازکرد و از سال 1332ه ق که حضرت آیة الله حائری در اراک حوزه علمیه تشکیل داد در محضر آن مرد بزرگ بود و در سال 1340قمری همراه استادش حاج شیخ عبدالکریم حائری از اراک به قم آمد و تا پایان عمر (1415قمری) در جوار کریمه اهل بیت به سربرد. او حریم آسمانی حضرت معصومه(س) را پناهگاه خویش می دانست و حضور در حرم را غنیمتی گرانبها به شمار می آورد. زمانی که در حوزه اراک بود، سالی چندبار، بویژه در ایام عید نوروز به زیارت مشرف می شد و در سالهای اقامتش در قم سعی داشت حتی المقدور روزی یک بار در حرم حضوریابد.

همانطور که شهدا که کشتگان در راه خدایند زنده اند و نزد خداوند روزی می خورند؛ اهل بیت علیهم السلام نیز زنده اند. منظور از زنده بودن شهدا با اهل بیت علیهم السلام چیست؟ مسلم است که ایشان از این دنیا منتقل به دنیای دیگر شده اند.